οΏ½οΏ½οΏ½οΏ½οΏ½οΏ½οΏ½οΏ½οΏ½οΏ½ οΏ½οΏ½οΏ½οΏ½οΏ½

Το σύμβολο ΚΑΛΑΜΠΟΚΙ "έπεσε" στο κομμάτι(φιλί) σας.

Ο συμβολισμός του για εσάς για τη νέα χρονιά:

Το καλαμπόκι αποτελεί πηγή ενέργειας που σημαίνει οικονομία, αφθονία και δύναμη

Σύμφωνα με τη λαογράφο Α. Τζηνίκου η κοπή της βασιλόπιτας γινόταν σε όλα σχεδόν τα μέρη του Ελληνισμού ως εξής (με μικρές παραλλαγές τοπικά):

Το μεσημέρι που γύριζαν από την εκκλησιά, ο νοικοκύρης του σπιτιού έκοβε και μοίραζε τα κομμάτια ως εξής:

«..του Χριστού, της Παναγίας, του Αϊ Βασίλη, του σπιτιού, του νοικοκύρη, της νοικοκυράς, τα υπόλοιπα των μελών της οικογένειας, ένα για τα ζώα, ένα για τα σπαρτά, ένα για τον ξένο και ένα για το φτωχό»

ΣΗΜΑΔΙΑ-ΣΥΜΒΟΛΑ στη βασιλόπιτα

Όλα τα ΣΗΜΑΔΙΑ-ΣΥΜΒΟΛΑ στο έθιμο της βασιλόπιτας είχαν "στα παλιά τα χρόνια" κάποιο συμβολισμό. Ανατρέχοντας στη λαογραφία μας και στα έθιμα του Ελληνισμού βλέπουμε ότι...

Η περισσότερο συνηθισμένη πατροπαράδοτη ελληνική πρωτοχρονιάτικη πίτα ήταν η αλμυρή, πολύφυλλη και με κύριο στοιχείο γέμισης το τυρί ή το κρέας.

Έτσι, για παράδειγμα, η ηπειρώτικη παράδοση απαιτούσε βασιλόπιτα με κοτόπουλο, χοντροκομμένο αρνίσιο κιμά ή ολόκληρα κομμάτια χοιρινό κρέας, ανάμικτα με τραχανά, πράσα και αυγά. Και εκτός από το νόμισμα, ανάλογα με το επάγγελμα των μελών της οικογένειας, σαν σημάδι:

Μικρό ξυλάκι για υγεία των αγωγιατών
Μικρό κουκουνάρι για τους ξυλοκόπους
Φύλλο πουρνάρι για τον βοσκό
Το καλάμι για τον γραμματιζούμενο (καλαμαρά)
Άχυρο για τον γεωργό
Σταυρουδάκι για το καλό του σπιτιού

Ή διάφορους καρπούς, όπως σπυρί στάρι, κουκί, φασόλι, καλαμπόκι και ό,τι άλλο ποθούσε η καρδιά τους να ευλογεί και να χιλιάζει η χάρη του Αϊ-Βασίλη.

Στη Δυτική Μακεδονία και στη Θράκη, όταν έρχονταν ο καιρός να μοιράσει ο πατέρας της μεγάλης πατριαρχικής οικογένειας το βιός του στους γιους, άφηνε στη χάρη του Αϊ-Βασίλη να κρίνει το τι έπρεπε να πάρει ο καθένας.

Σ΄ όποιου γιου το φιλί έπεφτε το νόμισμα, θα έπαιρνε το σπίτι.
Σ΄ όποιου το φασόλι, το ποτιστικό χωράφι.
Το στάρι, το ξηρικό χωράφι.
Η κληματόβεργα, σταφίδα το αμπέλι.
Το καλαμπόκι για τα πουλερικά (κότες, πάπιες, γαλοπούλες)
Το κάρβουνο για τα βουβάλια
Το τυρί για τα πρόβατα
Το άχερο τα αγελάδια

ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΚΑΛΑΜΠΟΚΙ - Ιστορία:

Το φυτό καλαμπόκι(αραβόσιτος) καλλιεργούνταν από τους Αζτέκους, τους Μάγιας και τους Ίνκας. Στη μυθολογία των Αζτέκων και των Μάγιας, το καλαμπόκι ήταν θεϊκό φυτό και πηγή ζωής, αφού από αυτό πλάστηκαν οι πρώτοι άνθρωποι.

Μετά την ανακάλυψη της Αμερικής, η καλλιέργειά του διαδόθηκε στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο. Στην Ευρώπη, το έφεραν είτε οι Ισπανοί (Κολόμβος ή Κορτές) είτε οι Πορτογάλοι θαλασσοπόροι. Στην αρχή ήταν ένα εξωτικό καλλωπιστικό φυτό, που προκαλούσε την περιέργεια των Ευρωπαίων.

Γρήγορα, όμως, ανακαλύφθηκε η διατροφική του αξία και έως το 1575 η καλλιέργειά του είχε εξαπλωθεί στη Γαλλία, την Ιταλία και μέσω αυτής στον Οθωμανοκρατούμενο κόσμο. Οι Έλληνες το ονόμασαν «αραβόσιτο» (σιτάρι των Αράβων), επειδή πίστευαν ότι προέρχεται από τη Βόρειο Αφρική.

Ο αραβόσιτος είναι η μόνη καλλιέργεια δημητριακών που έχει αμερικανική προέλευση και που είναι τώρα κύρια καλλιέργεια σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές σε όλο τον κόσμο.

Η αυξανόμενη χρήση του αραβοσίτου ως βασικού τροφίμου φάνηκε από τις πολύ υψηλότερες σοδειές ανά εκτάριο, έναντι του σιταριού, της σίκαλης και του κριθαριού. Επειδή ο αραβόσιτος ήταν φτηνός, έγινε το κυρίαρχο τρόφιμο και η κύρια πηγή ενέργειας και πρωτεΐνης στη δίαιτα για τους φτωχούς ανθρώπους, ιδιαίτερα εκείνους στα αγροτικά και μη προνομιούχα τμήματα της κοινωνίας.

..στην ξεχωριστή αυτή κοπή βασιλόπιτας, μας λείπει η γεύση και η προσωπική επαφή, μας αγγίζει όμως το κυρίως νόημα του εθίμου αυτού που είναι:
ΙΣΟΤΗΤΑ, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ, ΣΕΒΑΣΜΟΣ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΕΝΟΤΗΤΑ, ΑΓΑΠΗ, ΟΜΟΝΟΙΑ.

"..ένα για τα ζώα, ένα για τα σπαρτά, ένα για τον ξένο και ένα για τον φτωχό"